Ο ρόλος των δημοτών

Σε λίγες μόλις ημέρες θα έρθει η στιγμή που με την ψήφο μας θα κρίνουμε εμείς οι απλοί πολίτες αυτών των όμορφων δήμων (Ωραιοκάστρου, Μυγδονίας Καλλιθέας) τον καταλληλότερο Δήμαρχο, που θα οδηγήσει τον συνενωμένο Καλλικρατικό Δήμο σε νέα πορεία, εννοείται προς το καλύτερο συμφέρον όλων των συνδημοτών.

Ως κάτοικος Μυγδονίας νομίζω πως μετά από μια διαρκή και συνεχή ενασχόληση με τα κοινά,χωρίς να δεσμεύομαι από συγγένειες ή εκλογική τοποθέτηση, θα μπορούσα να διατυπώσω μια καλόβουλη κριτική σκέψη για την νυν Τοπική Αυτοδίοικηση και τον Δήμαρχό μας που διεκδικεί Δημαρχιακό θώκο για τρίτη φορά στον διευρυμένο πια Δήμο Ωραιοκάστρου. Ελπίζω να εκληφθεί καλοπροαίρετα το σχόλιο μου και να μπορέσει ο καθένας μας να καταλάβει την δύναμη της ψήφου του. Ο ρόλος των δημοτών δεν είναι μόνο να ψηφίζουμε κάθε τέσσερα χρόνια τους συγγενείς και φίλους ή σ΄ όσους έχουμε κάποια υποχρέωση, αλλά να επισημαίνουμε τις ατέλειες ή και παραλείψεις της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής . Μόνο τότε μπορεί να βελτιώσει ό,τι κακώς κείμενο προέκυψε στην διάρκεια της θητείας της και να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη, γιατί το «δις εξ αμαρτείν, ουκ ανδρός σοφού».

Ξεκινώντας λοιπόν μ΄ αυτό το σκεπτικό και θέλοντας να ανοίξω ένα δίαυλο επικοινωνίας με όποιον το επιθυμεί, με πίκρα διαπίστωσα κάποια μελανά στοιχεία στην δημόσια προβολή του προσώπου του Δημάρχου μας κ. Αστέριου Γαβότση. Πίστεψα ακράδαντα πως ένας άριστος επιστήμονας, γυναικολόγος στο επάγγελμα, θα έδειχνε μεγάλη ευαισθησία στον παράγοντα ΑΝΘΡΩΠΟ που ο ίδιος φέρνει στην ζωή και δεν θα ήταν ο ψυχρός επαγγελματίας πολιτικός, ο αποστασιωποιημένος από τα πραγματικά καθημερινά προβλήματα του τόπου του.

Ο κ. Αστέριος Γαβότσης μπορεί να είναι πράγματι μεγάλος και σπουδαίος γιατρός, αλλά πολιτικά είναι χαμαιλέων, που θέλει να αρέσει και από εδώ και από εκεί, ενώ όλοι θα περίμεναν ειδικά από έναν επιστήμονα να αρθρώσει το δικό του, τον προσωπικό του λόγο. Γιατί μόνο αυτός ο λόγος μπορεί να βοηθήσει και να προβληματίσει τους Μύγδονες.

Ή να σιωπήσει εντελώς αν πρόκειται ο λόγος του να είναι μία από τα ίδια. Να μας χαϊδέψει δηλαδή τ’ αυτιά και να μας απομακρύνει από την τόσο απαραίτητη για όλους μας αυτοκριτική. Άλλωστε το έργο των ηγετών μιλάει από μόνο του και μας συνδιαμορφώνει, έτσι ώστε η σιωπή του, να είναι προτιμότερη από ένα παρωχημένο προεκλογικό λόγο που βολεύει και την αριστερά και τη δεξιά και για να είμαι ακριβέστερη, βολεύει όλους.

Θα προτιμούσα να έπεφταν τα προσωπεία και από «Πολιτεία με όραμα» όπως λέγεται ο νέος συνδυασμός να λέγονταν «Πολιτεία με ήθος και αρχές». Οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι, ας έχουν κατά νου πως οι ψηφοφόροι αυτή τη φορά θα κρίνουν κατά συνείδηση και θα κατακρίνουν την κακοδιοίκηση των ήδη εκλεγμένων και θα απαιτήσουν διαφάνεια και κάθαρση. Κι όσοι νέοι υποψήφιοι κατέρχονται για πρώτη φορά στον πολιτικό στίβο ας ξεκαθαρίσουν μέσα τους το ΓΙΑΤΙ θέλουν να εμπλακούν στην διαδικασία των Δημοτικών εκλογών. Έχουν άραγε όλοι όσοι δήλωσαν πως κατέρχονται στις εκλογές την απαιτούμενη όρεξη για ανιδιοτελή προσφορά στα κοινά του τόπου μας; Θέλουν πράγματι να προσφέρουν χωρίς να θέλουν να πάρουν; Γνωρίζουν όλοι το περιεχόμενο του νέου νόμου περί «Καλλικράτη»; Υπάρχει τέλος σε όλους η πεποίθηση της ισότιμης μεταχείρησης των συνυποψηφίων τους ή έχουν ήδη σχηματισθεί οι συμμαχίες και το μοίρασμα της πίτας ήδη έγινε και κάποιοι θα βρεθούν έκπληκτοι «εκτός νυμφώνα»; Εύχομαι να μην είμαι μια άλλη Κασσάνδρα και να διαψευσθώ στις προβλέψεις μου. Όμως επειδή η ιστορία βλέπω να επαναλαμβάνεται, και από την ιστορία διδασκόμαστε, ας ψηφίσουμε ανεπηρέαστοι με τη φωνή της λογικής τον πιο καθαρό κι αξιόπιστο συνδυασμό, γιατί δεν υπάρχει πισωγύρισμα.

Οι απαιτήσεις που διαμορφώνονται τώρα στο νέο διοικητικό χάρτη της Ελλάδας είναι καθοριστικές για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας κι εμείς καλούμαστε να είμαστε πρωταγωνιστές των γεγονότων. Μόνο με υγιή και άξια διοίκηση του νέου Δήμου Ωραιοκάστρου θα μπορέσουμε να είμαστε ισότιμα μέλη όλοι οι συνδημότες των τριών Δήμων και να συνδιαμορφώνουμε το κοινό μέλλον μας.

«ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ στον Έλληνα Εκπαιδευτικό»

Ένας εκπαιδευτικός αναλυτής, ένας πολιτικός αναλυτής, ένας…ψυχαναλυτής.

Όλοι αυτοί μαζί, αναλύοντας την προσφορά σου πάνω στο «αναλυτικό πρόγραμμα» του σχολείου σου, το οικογενειακό πρόγραμμα, το πολιτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το προσωπικό, το ανθρώπινο πρόγραμμά σου…, ένα «πρόγραμμα» εκτός προγράμματος…

Ένα «αναλυτικό ψυχογράφημα» για μια προσωπικότητα εκτός …ανταγωνισμού, κάτι το τελείως ξεχωριστό…μοναδικό…που μόνο αυτή η επαγγελματική και κοινωνική τάξη έχει να επιδείξει…

Πρόκειται για τη «δασκαλική τάξη» που μπαίνει στη σχολική τάξη, που επικοινωνεί με την οικογενειακή τάξη, που «εξαρτάται» από την πολιτική τάξη…

Μια σχολική τάξη που σου ζητάει ηρεμία, ευφορία, διάθεση, κατάρτιση, καλές προθέσεις, καλά επιφωνήματα, χαμηλούς τόνους, μονοτονικά ή πολυτονικά συστήματα, ψυχική ανάταση, σωματική διάπλαση, περιβαλλοντική αγωγή, λιγότερη ρύπανση…

Μια «οικογενειακή τάξη» που σε θέλει γνώστη της κάθε… οικογενειακής αταξίας, που τακτικά θα σε φέρει σε επαφή με τα ολοφάνερα παιδικά ψυχολογικά προβλήματα… κι ενώ λύνεις…κλάσματα…απαλύνεις ψυχικά κλάματα… και πολλά άλλα…τραύματα…

Και η «πολιτική τάξη» με μια παιδεία να «παίζει» με το μέλλον των παιδιών, τον «τετελεσμένο μέλλοντα» των εκπαιδευτικών, τον «αόριστο» χρόνο των γονιών…

Μπαίνοντας και βγαίνοντας σ’ όλες αυτές τις «τάξεις», εσύ, προειδοποιείς χτυπώντας πάντα το «κουδουνάκι»…όταν χρειαστεί και το …καμπανάκι, αλλά οι «αμαρτίες» είναι πολλές…

Έτσι η μόνη «κάθαρση»και δική σου ηθική αμοιβή θα είναι πάντα εκείνα τα φωτεινά ματάκιατων παιδιών της τάξης σου που σε τονίζουν, σε φωτίζουν και σου δίνουν δύναμη να συνεχίσεις το «αναλυτικό σου πρόγραμμα»…

Σχόλιο για την ύλη

Όλοι οι ειδήμονες σε θέματα παιδείας συμφώνησαν ότι από τις πρώτες αλλαγές για το νέο λύκειο και γυμνάσιο θα πρέπει να είναι η μείωση του σημερινού όγκου της ύλης και των υποχρεωτικών μαθημάτων, καθώς κατά γενική ομολογία οι μαθητές έχουν φορτωθεί τα τελευταία χρόνια με πολλή ύλη και μάλιστα δύσκολη, την οποία δεν προφταίνουν να αφομοιώσουν.

Αμήν και πότε…. είπα μόλις είδα το παραπάνω, άρχισα να χαμογελάω όταν είδα κι αυτό:

«…λιγότερη ύλη σε όλα τα μαθήματα και λιγότερα υποχρεωτικά μαθήματα», προκειμένου να απομείνει χρόνος και για εξωσχολικές δραστηριότητες, σχολικό αθλητισμό, ζώνες πολιτισμού, περιβαλλοντική εκπαίδευση, αγωγή υγείας, νέες τεχνολογίες κ.ά., δηλαδή για δραστηριότητες που θα βοηθήσουν τους μαθητές να αποκτήσουν μια πιο ολοκληρωμένη γενική παιδεία και ποιότητα σχολικής ζωής, χωρίς να τους εξαντλούν σε στείρα απομνημόνευση χιλιάδων ανάκατων πληροφοριών…

Στο “ανάκατων” θα πρόσθετα και των “άχρηστων”. Ας μη μεμψιμοιρήσουμε ακόμη. Όλα τα παραπάνω είναι σε καλό δρόμο, φτάνει να μη μείνουν μόνο στα σχέδια και στα λόγια των ατέλειωτων συνεδριάσεων, αλλά –έστω και σιγά- σιγά να γίνουν πραγματικότητα. Φτάνει τόσο με την περιβόητη και ψυχοφθόρα “ύλη” που σαν στόχο έχει να βγάζει αγράμματους μαθητές (μελλοντικούς φοιτητές και φυσικά μελλοντικούς… επαγγελματίες), χωρίς καμία γενική παιδεία, γνώση και κυρίως άποψη για τα πράγματα.
Ας ελπίσουμε ότι θα δούμε κάποια στιγμή εφήβους να διαβάζουν λογοτεχνία, να συμμετέχουν σε πολιτιστικούς συλλόγους, να παρακολουθούν την επικαιρότητα, να γυμνάζονται, να έχουν κοινωνική ζωή, να… αντιλαμβάνονται ότι η νεανική τους ζωή είναι πολύτιμη, για να μη την σπαταλούν στο “κυνήγι της Ύλης”.

Tabula rasa

"Πολιτική είναι η τέχνη του να αποτρέπεις τους ανθρώπους να ασχοληθούν με αυτό που τους αφορά"
Όταν μετά από χρόνια εξαγγελιών, “μεταρρυθμίσεων”, πειραματισμών και… αφειδών υποσχέσεων για ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα μιλούμε για “κενό χαρτί” τότε μάλλον τα πράγματα είναι δύσκολα. Δηλαδή τί έγινε; Δε μας βγήκε τίποτα; Δεν μπόρεσε ποτέ η πολύπαθη εκπαίδευση να βρει μια επιτυχημένη συνταγή;
Ή μήπως η έναρξη του διαλόγου αποτελεί προεκλογικό καλόπιασμα μήπως και κρυώσει λιγάκι το καζάνι της Παιδείας που βράζει… Και αν υποθέσουμε ότι αλλάζει η κυβέρνηση ο νέος υπουργός Παιδείας θα διατηρήσει το ήδη υπάρχον καθεστώς ή θα προβεί κι αυτός με τη σειρά του στους δικούς του πειραματισμούς;
Ζώντας τα τελευταία χρόνια στα σχολεία και βλέποντας τα χάλια εκ των έσω, τα ερωτήματα που νομίζω πως πρέπει να απαντηθούν είναι πολύ συγκεκριμένα:
• Θέλουμε ένα σχολείο που θα παρέχει πραγματική γνώση και καλλιέργεια, στοιχειοθετώντας την κρίση του μαθητή και όχι τη στείρα αποστήθιση;
• Θέλουμε νέους ανθρώπους που θα αντιμετωπίζουν το σχολείο σαν χώρο ανάπτυξης των ιδεών τους, του δημιουργικού τους πνεύματος και του συμμετοχικού μαθήματος;
• Θέλουμε ένα σχολείο που ακολουθεί τις επιταγές των καιρών και προσαρμόζεται σ’ αυτές; (βλέπε νέες τεχνολογίες…)

Ημερολόγιο

Πριν λίγες μέρες μπήκαμε για πρώτη μέρα στην τάξη. Η περασμένη Παρασκευή, η μέρα του αγιασμού, είναι για να διαπιστώσουν οι μαθητές ότι το σχολείο είναι ακόμη στη θέση του (γκρρρ!) και οι καθηγητές πως ένα ακόμη… ατέλειωτο καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του (και πάλι γκρρρ!!). Α, ναι! Δώσαμε και βιβλία (όχι όλα ακόμη, αλλά τα πιο πολλά) κι ο κάθε μαθητής έφευγε, σαν από τον… Βασιλόπουλο, μουτρωμένος από το βάρος ή από την προοπτική ότι έπρεπε να διαβάσει όλες αυτές τις “κουμούτσες” (έτσι τα αποκάλεσε ένας πιτσιρικάς…)
Πρώτες μέρες, λοιπόν, και το τρακ, αν και άρχισα να παλιώνω, υπαρκτό. Πάντα μου συμβαίνει αυτές τις μέρες: λίγο η προοπτική της χρονιάς που έρχεται, λίγο τα κατάλοιπα των θερινών διακοπών, λίγο η… αμηχανία των πρώτων επαφών με τους καινούριους μαθητές της Α’ Γυμνασίου, των νεοφώτιστων στον κόσμο των μεγάλων (που να ‘ ξεραν…)
Τί περιμένουμε φέτος; Άκουσα τις εξαγγελίες για τη “ψηφιακή τάξη”, το laptops που θα πάρουν τα “πρωτάκια” του γυμνασίου, τις υποχρεώσεις των καθηγητών για την προσαρμογή του μαθήματος στον ψηφιακό κόσμο. Όμορφα λόγια, όμορφα ακούγονται….
Δεν ξέρω αν θα υλοποιηθούν όλα αυτά τα ωραία. Αυτό που σίγουρα είδα και φέτος είναι οι γνωστές σεπτεμβριανές γκρίνιες της εκπαιδευτικής φάρας: “τί ωράριο θα έχω;”, “γιατί ο Χ παίρνει αυτό το τμήμα που είναι καλύτερο;”, “γιατί με βάλατε με τα στουρνάρια;”, “καλά, κάθε μέρα πρώτη ώρα θα έρχομαι;” ή το αξεπέραστο “και τι το χρειάζομαι εγώ το… internet και τον υπολογιστή;”
Έχω πάψει ν’ ασχολούμαι με τις παραπάνω ρήσεις. Δεν μπαίνω καν στον κόπο να αναπτύξω επιχειρήματα του τύπου “το σχολείο είναι κι αυτό μια δουλειά και οφείλουμε να είμαστε όχι μονίμως μίζεροι και μουτρωμένοι” ή “ο υπολογιστής δεν είναι πλέον εργαλείο μόνο για τους… κομπιουτεράδες”
Είμαι 16 χρόνια στην εκπαίδευση και ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί επιτέλους ένας υπουργός δεν παίρνει την (εύκολη;) απόφαση να καθορίσει αυστηρό ωράριο για τους καθηγητές όπως συμβαίνει σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες (στον ιδιωτικό τομέα φυσικά όλες αυτές οι συζητήσεις ανήκουν στη σφαίρα του φανταστικού….). Τι πιο ωραίο να πηγαίνουμε στη δουλειά μας το πρωί, ορεξάτοι και φρέσκοι, και να φεύγουμε το μεσημέρι έχοντας τελειώσει όχι μόνο το μάθημά μας, αλλά και όλες τις υποχρεώσεις γύρω από αυτό, όπως και όλες τις δουλειές (η… χαρτούρα των σχολείων δεν “παίζεται” ώρες- ώρες…). Λυπάμαι πραγματικά τον συνάδελφο που κάθε χρόνο είναι επιφορτισμένος με τη δημιουργία του ωρολογίου προγράμματος. Τον ζηλεύω κιόλας… Πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση… ζεν. Δεν ξέρω, αν ήμουν στη θέση του, αν θα κρατούσα τα νεύρα μου με όλες τις –συχνά παράλογες- απαιτήσεις των συναδέλφων. Τί πιο ωραίο από το να έχεις ένα κενό μεταξύ των μαθημάτων και να συζητάς, να γκρινιάζεις, ν’ ακούς τη γνώμη των άλλων…
Ευτυχώς έχω το μπλογκάκι μου και ξεσπάω… άντε και καλή σχολική χρονιά.

ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι αληθινή ζωή, ίσως δε θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι αυτά που αξίζουν, αλλά γι αυτά που σημαίνουν.
Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φωτός. Θα συνέχιζα, όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα, όταν οι άλλοι κοιμούνταν. Θα άκουγα, όταν οι άλλοι μιλούσαν .
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.
Θεέ μου, αν μπορούσα θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ ένα όνειρο πάνω στ’ άστρα και θα πότιζα με τα δάκρυα μου τα τριαντάφυλλα, για να νιώσω τον πόνο από τα’ αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους.
Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν ν’ αγαπούν όταν γεράζουν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν σταματούν ν’ αγαπούν.
Στα παιδιά θα έδινα φτερά, αλλά θα τα’ άφηνα να μάθουν μόνα τους να πετούν.
Έμαθα τόσα πράγματα από σας τους ανθρώπους … Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.
Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλο από ψηλά, μόνον όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.
Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.
Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, γι αυτό κάνε σήμερα πράξη αυτά που θέλεις σαν τελευταία επιθυμία.
Αν δεν το κάνεις σήμερα, αύριο θα είναι όπως χθες.
Ξεκίνα να κάνεις πράξη τα όνειρά σου.
Τώρα είναι η ώρα!

Χάσε ένα μπάνιο για να χάσουν τον ύπνο τους

Αντιγράφω τον Nefelika:

Δεν απέχω, συμμετέχω: 10 επιχειρήματα κατά της αποχής


1. Όλοι ίδιοι είναι και σιγά μην αλλάξει τίποτα.

Άρα ας ακολουθήσουμε το δρόμο της μοιρολατρίας κι ας ανεχθούμε τη διαφθορά, την ασυδοσία και την κοινωνική αδικία που μας ταλαιπωρούν τόσες δεκαετίες. Ας μην τολμήσουμε να κάνουμε τίποτα, γιατί είμαστε αδύναμοι, φοβισμένοι και απογοητευμένοι. Ας περιμένουμε παθητικά το επόμενο σκάνδαλο, το επόμενο ξεπούλημα, το επόμενο θύμα. Κι ας αρκεστούμε στο να γκρινιάζουμε μεταξύ μας, κατηγορώντας όλους τους άλλους που σκέφτονται ακριβώς όπως εμείς. Μ’ αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον θα είμαστε σίγουροι ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Ποτέ.

2. Δεν θέλω να στηρίξω αυτό το πολιτικό σύστημα.

Η δυνατότητα ψήφου δεν στηρίζει το υπάρχον πολιτικό σύστημα, εκτός κι αν σκοπεύεις να επιλέξεις ένα από τα δύο κόμματα που παραδοσιακά εναλλάσσονται στην εξουσία. Αντιθέτως, η αποχή συντηρεί τις μέχρι τώρα ισορροπίες και ευνοεί τις παρατάξεις που έχουν χτίσει τη δύναμη τους στην πελατειακή λογική και την οπαδική νοοτροπία. Αν θέλεις λοιπόν να δεις τον δικομματισμό να θριαμβεύει για άλλη μια φορά, πήγαινε για μπάνιο. Διαφορετικά, κάνε την παρουσία σου αισθητή με την ψήφο σου και άλλαξε το πολιτικό τοπίο. Με λίγη καλή τύχη, ίσως καταφέρουμε να δούμε κάποια στιγμή και απλή αναλογική στις βουλευτικές εκλογές. Η ευκαιρία υπάρχει, στο χέρι μας είναι αν θα την αφήσουμε να πάει χαμένη.

3. Δεν υπάρχει κανένα πολιτικό κόμμα με το οποίο ταυτίζομαι απόλυτα.

Υπάρχουν δεκάδες πολιτικά κόμματα που καλύπτουν ένα τεράστιο εύρος ιδεολογίας και μεθοδολογίας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει κάποιο που να θεωρείς ιδανικό, σίγουρα υπάρχει κάποιο με το οποίο συμφωνείς περισσότερο. Μπες στον κόπο να ψάξεις τις θέσεις τους αναλυτικά, ιδίως αυτές που αναφέρονται σε θέματα που σε αφορούν άμεσα. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να επιλέξεις να ανήκεις κάπου, ούτε ότι θα πρέπει να εμπιστευτείς τα πάντα σε πρόσωπα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Συμμετέχοντας σε εσωκομματικές διαδικασίες ή απλά ασκώντας πιέσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, έχεις τη δυνατότητα να συνδιαμορφώσεις το κόμμα της επιλογής σου προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Και φυσικά, έχεις κάθε δικαίωμα να το απορρίψεις στις επόμενες εκλογές και να προτιμήσεις κάποιο άλλο.

4. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να συμμετέχεις πέρα από το να επισκέπτεσαι την κάλπη κάθε τέσσερα χρόνια.

Και ποιος είπε ότι το ένα αναιρεί το άλλο; Από πού κι ως πού η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία αποκλείει τη συμμετοχή σε άλλου είδους δράσεις; Ή μήπως αν κάποιος πάει και ψηφίσει γίνεται αυτομάτως κομματικό στρατιωτάκι και του απαγορεύεται να στηρίζει δραστηριότητες που δεν εγκρίνει η ηγεσία της παράταξης του; Αυτά είναι αστεία πράγματα, όπως αστείο είναι και να νομίζει κανείς ότι όλες οι πορείες, όλες οι συνελεύσεις και όλες οι συλλογικές διεκδικήσεις μαζί μπορούν να υποκαταστήσουν το δημοκρατικό δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Το να αφιερώνει κάποιος χρόνο και ενέργεια από τη ζωή του για να ασχοληθεί με την πολιτική και μετά να φοβάται να πάει στις εκλογές να ψηφίσει ισοδυναμεί με κλωτσιά σε μία καρδάρα γεμάτη γάλα.

5. Η συνειδητή αποχή είναι πολιτική θέση.

Αόριστη και αόρατη, στο ίδιο ακριβώς τσουβάλι με την αποχή της άγνοιας και της αδιαφορίας. Χωρίς δυνατότητα να εκφράσει δημόσιο λόγο στο ευρύ κοινό. Χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση να προβεί σε αποτελεσματικές κοινωνικές δράσεις. Χωρίς εκπροσώπηση στη Βουλή, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στα μέσα και στα θεσμικά όργανα. Και χωρίς πιθανότητα να παρέμβει στο εσωτερικό των πολιτικών παρατάξεων για να αλλάξει τις δομές και τη νοοτροπία τους. Ουσιαστικά, η “συνειδητή” αποχή το μόνο που κάνει είναι να φιμώνει την ιδεολογία από την οποία προέρχεται, επιτρέποντας να διαιωνίζονται τα αρνητικά στερεότυπα που προσάπτουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο όλοι όσοι έχουν συμφέρον από τη δαιμονοποίηση του.

6. Είμαι οπαδός της αμεσοδημοκρατίας και δεν πιστεύω σε εκπροσώπους.

Ωραία, και πώς ακριβώς θα φτάσουμε κάποια στιγμή στην ουτοπία της αμεσοδημοκρατίας; Με επανάσταση; Ας είμαστε σοβαροί… Μέχρι να το επιτρέψουν οι τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις θα είμαστε αναγκασμένοι να συμβιβαζόμαστε σε εκδοχές του σημερινού μοντέλου. Με εκπροσώπους που – σε έναν ιδανικό κόσμο – θα έχουν τις ικανότητες και το ήθος να διαχειριστούν περίπλοκα ζητήματα που καμία μαζική συνέλευση δεν μπορεί να λύσει. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε την κλίμακα για την οποία συζητάμε. Η Ελλάδα έχει κάπου έντεκα εκατομμύρια πολίτες, η Ευρωπαϊκή Ένωση μισό δισεκατομμύριο. Χωρίς εκπροσώπους και φορείς δεν είναι εφικτό να λειτουργήσει το σύστημα. Και για να γίνει το σύστημα πιο δίκαιο και πιο αποτελεσματικό είναι απαραίτητες οι εκλογές. Η προοπτική να μην υπάρχει καθόλου σύστημα είναι απλά αφελής, εκτός αν κάποιος ονειρεύεται μία Ευρώπη που θα αποτελείται από εκατομμύρια ολιγομελή και αυτόνομα κοινόβια. Τελευταία φορά που συνέβη κάτι ανάλογο πάντως ήταν λίγο μετά την εποχή των παγετώνων.

7. Καλύτερα να κάνουμε εκλογική απεργία για να ρίξουμε το σύστημα.

Αυτό δεν έχει γίνει ποτέ και πουθενά, κι ούτε πρόκειται. Μάλιστα, όσες φορές επιχειρήθηκε συντονισμένα είχε καταστροφικά αποτελέσματα. Όπως και να ‘χει, είτε το ποσοστό αποχής στις ευρωεκλογές φτάσει το 30% είτε το ξεπεράσει, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να φτάσει στο σημείο να ακυρώσει την όλη διαδικασία. Ακόμα κι αν μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο στο μέλλον όμως, το μόνο που θα συνέβαινε θα ήταν να εκλείψει ο κοινοβουλευτισμός, ανοίγοντας το δρόμο σε αυτόκλητους “σωτήρες” να αντικαταστήσουν το δημοκρατικό πολίτευμα με τη δικτατορία της αρεσκείας τους. Θέλεις να συμβάλλεις σε μία τέτοια προοπτική;

8. Αν υπήρχε ενωμένη και ισχυρή αριστερά θα πήγαινα να ψηφίσω.

Και πώς ακριβώς περιμένεις να υπάρξει όσο δεν ψηφίζεις; Σα να μην έφτανε το ανοιχτό τραύμα της μακρόχρονης διάσπασης, από τη στιγμή που αποφασίζεις να απέχεις συντηρείς τα μικροπολιτικά παιχνίδια, την ηττοπάθεια, την οπισθοδρόμηση, την πόλωση, τον παλαιοκομματισμό και τη μίζερη καθαρολογία των ευκαιριακών μικρομάγαζων. Το χειρότερο όμως είναι ότι άθελα σου ενισχύεις όλα τα κόμματα που βρίσκονται στον ιδεολογικό αντίποδα όσων πιστεύεις. Αν θέλεις μια καλύτερη και ενωμένη αριστερά λοιπόν, δεν έχεις παρά να ψηφίσεις το κομμάτι που θεωρείς περισσότερο υγιές και να βοηθήσεις να αναδειχτούν τα πρόσωπα που εμπιστεύεσαι περισσότερο. Κι αν δεν μπορείς να αποφασίσεις ποια αριστερά θέλεις, τουλάχιστον ψήφισε κάποιο μικρό και ανώδυνο κομμάτι της ώστε να αυξήσεις τη συνολική δυναμική της.

9. Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν παράνομες.

Κι αν η αποχή μπορούσε να απειλήσει το κατεστημένο δεν θα την συνιστούσαν τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης. Από την Αυριανή μέχρι τον Πρετεντέρη, κι από τον Παπαχελά μέχρι το Άλτερ, η καθεστωτική προπαγάνδα επιμένει να προωθεί την αποχή ως μορφή διαμαρτυρίας κατά του πολιτικού συστήματος. “Πηγαίνετε για μπάνιο”, “εκμεταλλευτείτε το τριήμερο”, “μαυρίστε τους κάνοντας ηλιοθεραπεία”. Οι στυλοβάτες της διαπλοκής γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάθε χαμένη ψήφος συντηρεί τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων. Θα τους κάνεις τη χάρη;

10. Δεν πιστεύω στην δημοκρατία.

Το μόνο σύστημα στο οποίο δεν έχουν οι πολίτες δικαίωμα ψήφου είναι η δικτατορία – του χουντικού, του μονάρχη ή του προλεταριάτου. Ακόμα και στην αναρχία, η έννοια της αμεσοδημοκρατίας στηρίζεται στις ομόφωνες αποφάσεις ενός συνόλου. Λυπάμαι που σου το λέω λοιπόν, αλλά αν δεν πιστεύεις στη δημοκρατία, όποια λέξη και να χρησιμοποιείς για να περιγράψεις τον εαυτό σου, είναι καιρός να παραδεχτείς ότι είσαι απλά άλλος ένας φασίστας.

Εξαφάνισαν οι Σκοπιανοί τον Vasko Gligorijevic επειδή έλεγε και υποστήριζε την αλήθεια, δηλαδή οτι οι Σκοπιανοί ειναι ΣΛΑΒΟΙ

Shocking News!!! FYROM’s Ultra-Nationalistic regime detains Vasko Gligorijevic from the “Slavic Philhellenic Network”

Posted by admin in FYROM news

According to his own testimony which he published in the “Slavic Philhellenic Network” group in Facebook, Vasko Gligorijevic was arrested by FYROM’s regime police for unknown reasons up to now. What took place after his arrest is also unknown. Vasko’s last message was posted in FB saying “I am being arrested tonight. Pray for me all. The police is in my flat, they are searching it.” Its widely known that exercising one’s right to freedom of expression is an unknown term to FYROM’s regime when it has to do with criticizing the state-imposed Ultra-Nationalism prevailing today among FYROM’s population.

We remind Vasko Gligorijevic is an activist, strong criticizer of “Pseudomacedonism” and one of the leading members of The Slavic Philhellenic Network. The international community and especially the Human Rights Organizations should intervene energetically and put an end to stop this comedy. Freedom of expression went to Jail in FYROM!!

By Giannis I.

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ:

http://history-of-macedonia.com/wordpress/2009/01/28/shocking-news-fyroms-ultra-nationalistic-regime-detains-vasko-gligorijevic-from-the-slavic-philhellenic-network/

Γιατί διαμαρτύρεσαι ;

Γιατί διαμαρτύρεσαι ;

Ξεριζώσαμε
το Λόγο του Θεού, τις ηθικές αξίες και
Φυτέψαμε
την απάτη, την εκμετάλλευση, την κερδοσκοπία, τον φθόνο, τον φόνο, το μίσος, τον δόλο, τον εμπαιγμό, τον βιασμό, τον ρατσισμό, την έχθρα, την κοροϊδία, την πορνεία, την μοιχεία, την ληστεία, την αδικία, την απληστία, την βλασφημία, την μισαλλοδοξία, την δωροδοκία, την ψευδομαρτυρία, την μνησικακία, την φιλονικία, την αλαζονεία, την ασέβεια, την ασέλγεια, την αντιπάθεια, το φακελάκι, την αρπαγή, την συκοφαντία, την αναισχυντία, την βωμολοχία, την βία, το ψέμα, την κλεψιά και την απανθρωπιά.

Γιατί διαμαρτύρεσαι ;
Οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ανά τον κόσμο ως προοδευτικοί ή αλλιώς οι υποχείριοι της Παγκοσμιοποίησης παρουσιάζουν ως πρόοδο το γκρέμισμα των ηθικών αξιών.
Εμείς, δυστυχώς, τους ακολουθούμε και τους χειροκροτούμε. Ιδού το κατάντημα !

Άραγε ειναι σύμπτωση;

Άραγε ειναι σύμπτωση οι δυο ταυτόχρονες προσκλήσεις; Ή αποσκοπούν κάπου αλλού.
Έχω να γράψω αρκετά, αλλά για να δούμε, θα σας δώσουν το άλλοθι που ζητάτε για να αποφύγετε την ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ και να μην βγούν τα άπλυτα στη φόρα. Πάντως καλή η προσπάθεια να δούμε......

Εκλογές για το Δ.Σ

Και εν μέσω καταλήψεων του Γυμνασίου & Λυκείου Μυγδονίας έρχεται και το πιο κουφό απο όλα.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου ανακοινώνει εκλογές
για το Δ.Σ
1) Δέστε την ημερομηνία ανάρτησης του blog, τις ημερομηνίες της ανακοίνωσης, και ακόμα το σχολείο τελεί υπό κατάληψη.
2) Το έλαβον γνώση, που πηγαίνει; θα επιστραφεί η πρόσκληση υπογεγραμμένη απο τους γονείς ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
3) Τα θέματα!!!!!!!!!!!!!!
4) ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΙΟ ΩΡΑΙΟ!!!!! Πάλι καινούργια σφραγίδα η 3η μέσα σε δύο χρόνια και είναι απο το 1970 το Γυμνάσιο Μυγδονίας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Οι άλλες είναι πιο κάτω.
Τώρα εγω τι μπορώ να πω ;;
Να τους χαιρόμαστε να μας ζήσουν ή στις εκλογές που προκυρήξαν ( και με τη νίκη ).
Αλλά με το θράσσος, την άγνοια,την ιδιοτέλεια και την αλαζονεία που τους διακρίνει για όλα ειναι ικανοί.---

Για αποκατάσταση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Με την πιο κάτω ανακοίνωσή σας στην παρ.3 ζητάτε την αποκατάσταση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

Δεν λέτε όμως ποια αλήθεια ζητάτε εκείνη που σας συμφέρει η εκείνη που υπάρχει.

Το μόνο λάθος που υπάρχει στο διπλανό έγγραφο είναι εκείνο της ημερομηνίας που έγινε εκ παραδρομής, άλλωστε η ημερομηνία φαίνεται στον αριθμό πρωτοκόλλου.

Και συνεχίζουμε (αυτά τα γράφω γιατί ξέρω ότι τα διαβάζετε, και πολλοί άλλοι ακόμα),γράφετε ότι ο σύλλογος είναι σε θέση να γνωρίζει κλπ. 1.γ.

Τότε αφού είναι σε θέση να γνωρίζει ας εξηγήσει το διπλανό έγγραφο, ποια είναι αυτά που ικανοποιήθηκαν και δεν ήταν οικονομικά;

Από αυτά που γράφετε και από αυτά που σας παραθέτω ,μπορούν να εξαχθούν όμως κάποια συμπεράσματα, και ρωτώ.

Ο καθηγητής η η καθηγήτρια του γυμνασίου που είναι υπεύθυνος-η για της δραστηριότητες των μαθητών-τριών δεν ανήκουν στο Γυμνάσιο; και αν δεν ανήκουν εκεί, θα πρέπει ίσως εσείς με τις γνώσεις που σας διακατέχουν να τους το γνωρίσετε.

Τι εννοείτε όταν λέτε ότι ο Σύλλογος είναι σε θέση να γνωρίζει. Από πού είναι σε θέση να γνωρίζει και μάλιστα με τόση σιγουριά ώστε να γράφετε αυτά που γράφετε, γιατί αν όντως γνώριζε και έβγαλε αυτό το κείμενο τότε ψεύδεται απέναντι στους γονείς των παιδιών, και κατασυκοφαντεί καθηγήτρια του σχολείου, λέγοντας και διαδίδοντας μεταξύ άλλων ότι έχει διχάσει τα παιδιά(εδώ νομίζω ότι σηκώνει περισσότερη διερεύνηση το θέμα από αρμόδιους νομικούς, έχει πέντε χρόνια περιθώριο και όχι τρεις μήνες) και το θέμα γίνεται προσωπικό.

Αν το γνωρίζατε και πάλι, και εκδώσατε αυτή την ανακοίνωση, και δεν ισχύει το ποιο πάνω τότε θεωρώ ότι κάποιος η κάποιοι κάνατε και κάνουμε πολιτική στις πλάτες των παιδιών και των γονέων εκπροσωπώντας τον Πολ.Ορ. και αδιαφορώντας για τον θεσμό τον οποίο βρίσκονται εκεί για να υπηρετούν.

Ίσως πάλι το κείμενο να γράφτηκε από έναν και εν αγνοία των υπολοίπων να έβαλε την σφραγίδα και ΜΕ ΤΙΜΗ ΤΟ Δ.Σ χωρίς να υπογράφεται από κανέναν, (τώρα για το ΜΕ ΤΙΜΗ μην ζητάτε να το σχολιάσω και αυτό, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται).

Άλλο πάλι που μπορώ να υποθέσω είναι ότι ένα από τα δυο έγγραφα είναι πλαστό γιατί όπως φαίνεται και από το έγγραφο των εκλογών στο παρών κείμενο και στο παρακάτω μηδέν προ του τέλους.....κακάριζε έχουν διαφορετικές σφραγίδες (ποιά είναι η αληθινή; )

Με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται(για έγγραφα που δημοσιεύονται για διαχείριση χρημάτων κλπ)

Σταματώ να γράφω γιατί βαρέθηκα, αν ποτέ ο ελέφαντας κρυφτεί πίσω από παπαρούνα επειδή έβαψε τα νύχια του κόκκινα τότε και εσείς ίσως να λειτουργήσετε με λιγότερο συμφεροντολογικό τρόπο.

Και επειδή όπως γράφω παραπάνω ξέρω ότι διαβάζετε ανελλιπώς ότι γράφω

ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ

Την άλλη φορά θα συζητήσουμε για τις αποδείξεις πληρωμής ποιος πλήρωσε και ποιος έπρεπε να πληρώσει τα έξοδα των μαθητών.

Αυτά είχα να σου πω αγαπημένο μου ημερολόγιο τα υπόλοιπα άλλη φορά καληνύχτα

«μηδέν προ του τέλους … κακάριζε».

ΠΑΙΔΕΙΑ – Η ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΑΠΟΡΘΗΤΗ ΔΥΝΑΜΗ

Είμαι πεπεισμένη ότι η παιδεία στους λαούς - σε μας δηλαδή τους ανθρώπους- είναι ένα τόσο τεράστιας σημασίας και αποτελεσματικότητας όπλο - που όταν το συνειδητοποιήσουμε θα μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο.

Και δεν αναφέρομαι σε σπουδές σε Πανεπιστήμια μόνο, ούτε σε στείρα μονόπλευρη γνώση μιας επιστήμης.

Αναφέρομαι στην πνευματική καλλιέργεια και στην γενική γνώση η οποία οδηγεί σε μια σημαντική ικανότητα - την κριτική σκέψη.

Η παιδεία παράγει πολιτισμό, παράγει ιδανικά.

Συντελεί στην βελτίωση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών κριτηρίων.

Ένας λαός με παιδεία πόσο εύκολα πιστεύετε ότι μπορεί να εξαπατηθεί;

Να σκεφθεί αφελώς ή να δεχθεί, άνευ κρίσης και έρευνας, ο,τιδήποτε του παρουσιάζεται ως μέσο ή τρόπος βελτίωσης του ιδιωτικού και του δημόσιου βίου;

Ένας λαός πνευματικά καλλιεργημένος πόση αδικία πιστεύετε ότι παράγει;

Πόση έλλειψη αξιών και πόση ανοχή στη διαστρέβλωση τους αντέχει;

Ελάχιστη - τόση όση απαιτείται για να υπάρχει η εξαίρεση που θα επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Παιδεία που οδηγεί σε σεβασμό στο διαφορετικό, από όπου κι αν προέρχεται.

Ελευθερία - όχι ασυδοσία - βούληση και θέληση για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Δεν είναι απαραίτητη μόνο η τεχνολογική πρόοδος αλλά και η πνευματική εξέλιξη μας. Όσο αυτά βαδίζουν σε άλλους ρυθμούς δεν πρόκειται να υπάρξει ισορροπία ανάμεσά μας.

Πόσο άχρηστο είναι πια ένα ποίημα, μία μελέτη, ένα δοκίμιο, ένα λογοτεχνικό έργο, ένα μουσικό κομμάτι, μια θεατρική παράσταση;

Πόσο πια κρίσιμο είναι να αποκτήσουμε το τελευταίο μοντέλο ενός κινητού τηλεφώνου ή μιας άλλης μικροσυσκευής;

Πως μετράμε την ποιότητα της ζωής μας;

Έχουμε σκεφθεί;

Το πως αλλάζει και ωριμάζει ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τη ζωή γενικά δεν έχει να κάνει με την τεχνολογία μόνο, ούτε με την εμπειρία, αλλά και με το πόσο βαθιά σκεπτόμενοι είμαστε.

Οι "μεγάλοι" αυτής της γης δεν είχαν όλοι τα ίδια μέσα για να επιτύχουν- είχαν όμως ένα κοινό χαρακτηριστικό - το ΟΡΑΜΑ - μία έννοια που καμιά τεχνολογία δεν το γεννά, παρά μόνον το "πνεύμα".

Πείτε μου, δεν νιώθετε ικανοποιημένοι όταν αυτό που σας δείχνουν δεν είναι αυτό που βλέπετε και μπορείτε να τους το αποδείξετε;

Όλες αυτές οι σκέψεις ξεπηδούν απ΄ το μυαλό οποιουδήποτε αποδεδειγμένα σκεπτόμενου ατόμου, που τολμά να κρίνει και να κατακρίνει τα όσα συμβαίνουν στον μικρόκοσμο της τοπικής μας κοινωνίας, που αστοιχειολόγητα και χωρίς ίχνος ντροπής κάποιοι που αυτοπροβάλλονται ως ιθύνοντες του πολιτισμού και της παιδείας πρόλαβαν να δικάσουν και να καταδικάσουν ενέργειες που ξεβαλτώνουν τη νεολαία από τα θολά νερά της υποκουλτούρας και του ωχαδελφισμού, που ενεργοποιούν τα πιο υγιή βλαστάρια αυτού του τόπου και τα ωθούν στην ευγενή άμιλλα και την πνευματική άνοδο.

Πρόσφατα, μετά από υπουργική απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, προκηρύχθηκαν οι 14^οι Πανελλήνιοι Μαθητικοί Καλλιτεχνικοί Αγώνες, στους οποίους για πρώτη φορά (το τονίζω για πρώτη φορά) συμμετείχε το Γυμνάσιο και Λύκειο Μυγδονίας στον Παραδοσιακό Χορό, στην Ζωγραφική, στο Σύγχρονο Θέατρο και στη Μουσική.

Τι πιο λογικό, όταν και με παραίνεση του Υπουργείου τονίζεται η συνεργασία με το Σχολείο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, να ζητηθεί οικονομική στήριξη από το Σύλλογο Γονέων, τον οποίο χρηματοδοτούμε όλοι εμείς οι γονείς με τις ετήσιες συνδρομές μας καθώς και από τον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου;

Πού αλλού θα έπρεπε να απευθυνθεί η καθηγήτρια που ορίστηκε ως υπεύθυνη για να συμμετέχει στους αγώνες; Μήπως σε ιδιώτες χορηγούς; Τότε ποιος ο ρόλος ύπαρξης τέτοιων συλλόγων γονέων που δεν συμπαρίστανται σε μια τέτοια προσπάθεια να αναδειχθεί το μαθητικό δυναμικό του σχολείου που είναι παιδιά των γονέων που εκπροσωπούν!

Σύμφωνα με επιστολή η οποία κοινοποιήθηκε στην ίδια, αλλά και στον Διευθυντή του Γυμνασίου καθώς και στον Προϊστάμενο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης ούτε λίγο ούτε πολύ (κι αυτό φαίνεται με τον τρόπο που εκφράζονται για το πρόσωπό της στο έγγραφο που παρατίθεται) την κρίνουν ως «αυθαίρετη» και άνθρωπο πρόχειρο που θέλει να δημιουργεί εντυπώσεις. Μήπως οι κύριοι του Δ.Σ. του συλλόγου γονέων έχουν γνώση της εκπαιδευτικής διαδικασίας; Μήπως είναι κάτοχοι πανεπιστημιακών παιδαγωγικών τίτλων και μπορούν να μας πατρονάρουν κι εμάς τους απαίδευτους; Γιατί αν δεν γνωρίζουν τις εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας και το πλαίσιο μέσα στο οποίο διοργανώνονται τέτοιοι Αγώνες ας μας το πουν να τους δείξουμε όλα τα σχετικά έγγραφα.

Και για να είμαστε πιο σαφείς θα θέλαμε να ξέρουμε όλα τα έξοδα μεταφοράς μαθητών (γιατί με ΤΑΧΙ μεταφέρθηκαν οι μαθητές που χόρεψαν στην Πυλαία), μεταφοράς σκηνικών με φορτηγό, ενοικίασης στολών , βιντεοσκοπήσεις, φωτογραφίες κ.λ.π. ποιος πρέπει να τα πληρώσει; Μήπως οι ίδιοι οι μαθητές, που αντιπροσώπευαν το μοναδικό Γυμνάσιο και Λύκειο του Δήμου μας; Φυσικά και πληρώθηκαν από την τσέπη της αυθαίρετης καθηγήτριας που προσπαθεί «να διχάσει» τα παιδιά, που σαν παλαβή έτρεχε να προλάβει τον χρόνο γιατί λόγω «γραφειοκρατικών προβλημάτων» (σφραγίδες , FAX κ.λ.π.) ήταν εκπρόθεσμη η συμμετοχή μας. Γιατί ήθελε μια αξιοπρεπή συμμετοχή, για να ανεβάσει τον πήχη του ηθικού των παιδιών, που ούτε ένα «Καλή επιτυχία» δεν τους ευχήθηκε κανείς. Έφυγαν από το σχολείο με το άγχος της πρώτης φοράς που θα άνοιγαν τα φτερά τους έξω από τα στενά όρια του σχολικού τους περιβάλλοντος και λες κι έκαναν κανένα έγκλημα δεν ειπώθηκε ούτε μια καλή κουβέντα, παρά μόνο λόγια αποθάρρυνσης. Μόνον οι συμμαθητές τους τους έδωσαν κουράγιο και δύναμη.

Κι ερχόμαστε στο «δια ταύτα». Έγιναν οι αγώνες και μια ωραία πρωία (1^η Απριλίου για την ακρίβεια και δεν ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο, όπως κάποιοι πρόλαβαν να ειρωνευθούν) δεχθήκαμε ένα τηλεφώνημα από την υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων ότι στη Μουσική το σχολείο μας πήρε ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Διαγωνισθήκαμε με σχολεία που έχουν τεράστια πείρα στην μουσική παιδεία, με μουσικούς που δουλεύουν μαζί με τους μαθητές τους ατελείωτες ώρες εκτός ωραρίου κι ανάμεσα σε 2000 περίπου διαγωνιζόμενους της Κεντρικής Μακεδονίας, εμείς «οι αποδιοπομπαίοι τράγοι», χωρίς την ελάχιστη βοήθεια από το σχολικό περιβάλλον, παρά μόνο βάζοντας πάνω απ΄ όλα το μεράκι και την ισχυρή μας θέληση καταφέραμε να πάρουμε την τέταρτη θέση έχοντας μπροστά μας τρανταχτά ονόματα Ιδιωτικών Εκπαιδευτηρίων. Τι αντικρουόμενα συναισθήματα ένιωσαν τα παιδιά μας όταν οι υπεύθυνοι ανακοίνωναν την βράβευσή τους σ΄ ένα κατάμεστο αμφιθέατρο από παιδιά όλων των σχολείων που συμμετείχαν, που ήρθαν να χειροκροτήσουν τους συμμαθητές τους απ΄ όλες τις περιφερειακές πόλεις και τα δικά μας εκτός από τους γονείς τους δεν ήταν κανείς εκεί!

Πολύ θα θέλαμε να γνωρίζουμε ποια είναι τώρα η άποψη του Δ.Σ. του συλλόγου γονέων για την συγκεκριμένη καθηγήτρια που αν και Θεολόγος ανέλαβε τέτοιο δύσκολο έργο και «δόξα τω Θεώ» (βλέπετε ο Θεός βοηθά τους ανθρώπους του τολμούν για το σωστό) το έφερε «λίαν ικανοποιητικά» σε πέρας.

Κύριοι του Δ.Σ. παραμένετε ακλόνητοι στην θέση σας « να μην αναλάβει η συγκεκριμένη καθηγήτρια κάποια άλλη δραστηριότητα» Και ποιος σας έδωσε αυτή την εξουσία να καθορίζετε ΕΣΕΙΣ την παιδαγωγική διαδικασία και τις δραστηριότητες ενός καθηγητή εντός των νομίμων διαδικασιών. Σιγά να μη μας πείτε και πώς θα διδάξει ο μαθηματικός ή ο φιλόλογος μέσα στην τάξη ή αν θα αναλάβει κάποιο πρόγραμμα περιβαλλοντικής ή αισθητικής αγωγής κάποιος καθηγητής! Μήπως θα μας προτείνετε και ποιον;

Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι διαβάζονται αυτές οι γραμμές κι ανελλιπώς περιμένατε την αντίδραση μας. Να είστε βέβαιοι ότι τίποτα δεν πάει χαμένο και τίποτα δεν ξεχνιέται. Γιατί και μνήμη διαθέτουν τα παιδιά και κρίση και οράματα. Και ποιον θα έχουν συμπαραστάτη και αρωγό σε ό,τι τους ανεβάζει και τους ανοίγει τα φτερά τους τον διαλέγουν και τον εμπιστεύονται.

Γι αυτό αγαπητό Δ.Σ. του συλλόγου γονέων «μηδέν προ του τέλους … κακάριζε».

Καλό καλοκαίρι και του χρόνου με υγεία!!!!